เพดานถูกตรวจกับยอดสะสมของโทเคนที่เคยสร้างขึ้นทั้งหมด ไม่ใช่กับโทเคนที่หมุนเวียนอยู่ในขณะนี้ ความต่างข้อนี้คือประเด็นทั้งหมด

เพดานที่วัดกับอุปทานหมุนเวียน บนโทเคนที่เผาได้ ย่อมแปลว่าการเผาโทเคนหนึ่งหมื่นแปดพันล้านหน่วยจะมอบช่องว่างใหม่หนึ่งหมื่นแปดพันล้านหน่วยให้ผู้สร้างโทเคน — และอุปทานที่ลดลงก็ถูกออกใหม่ได้ทันที ข้ออ้างเรื่องภาวะอุปทานหดตัวจะเป็นจริงก็ต่อเมื่อการเผาเป็นการถาวร สัญญาจึงติดตามจำนวนที่ออกแยกต่างหาก และอุปทานที่ถูกเผาจะไม่กลับคืนมา

การเผาเก้าสิบเปอร์เซ็นต์คือเจตนาระยะยาว ไม่ใช่กำหนดการ และเราจะไม่นำเสนอมันในฐานะกำหนดการ — การซื้อคืนจะเริ่มก็ต่อเมื่อรายได้ค่าธรรมเนียมรองรับได้ และกองทุนประกันความเสี่ยงจะได้รับการเติมก่อนที่การซื้อคืนใด ๆ จะเริ่มขึ้น

และมันไม่ใช่การพยุงราคาด้วย แรงขายจากการเคลมเพิ่มขึ้นตามทุกดอลลาร์ที่โครงการเก็บได้ สูงสุดถึง 1.89 เท่า ขณะที่การซื้อคืนใช้เงินจากรายได้ค่าธรรมเนียมที่เหลือหลังเติมกองทุนประกันความเสี่ยงแล้วเท่านั้น — เป็นฐานที่เล็กกว่า และไม่เติบโตตามแรงขาย การซื้อคืนคือพันธะด้านอุปทานระยะยาว มีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับกระแส และจะซื่อตรงก็ต่อเมื่ออธิบายมันแบบนั้น